نصب سربکسل :

در آسانسورهای پر سرعت برای جلوگیری از ضربه و نوسانات سیم بکسل ها به هنگام توقف و شروع حرکت ، در سمت کابین (اتصال سیم بکسل های جبران زیر کابین) از سربکسل هایی که دارای واشر فنری هستند و در سمت وزنه تعادل از سربکسل های که در انتهای انها ضربه گیر لاستیکی یا فنری بکار رفته است، استفاده می شوند. 

در محل اتصال سیم بکسل گاورنر به اهرم تحریک کننده پاراشوت سر بکسل از نوع قلاب چشمی با بست کلمپس مورد لاستفاده قرار می گیرد. 

در سرهم بندی سیم بکسل به سربکسل قلاب گوه ای ، سیم بکسل را از داخل سوراخ پوسته سر بکسل رد کرده، گوه را از انتها به روی نقطه برگشت سیم بکسل قرار می دهیم و سر بکسل را بار دیگر از سوراخ پوسته رد می کنیم . پس از تنظیم مقدار طول انتهای آزاد سیم بکسل با کشیدن آن، گوه را به داخل پوسته هدایت می کنیم. 

 

پس از اطمیان از محکم شدن اتصال کافی است انتهای آزاد سیم بکسل را به سیم بکسل اصلی به وسیله بست (کلمپس) محکم کرده تا از سر خوردن سیم بکسل بر روی گوه جلوگیری شود.  پوسته و قلاب گوه ای به صورت ریخته گری و جوشکاری تولید می شوند. 

طبق استاندارد در صورتی که در ساخت بدنه سر بکسل از روش جوشکاری استفاده شده باشد، این عمل مورد تایید نبوده و باید از نوع ریخته گری شده جایگزین آن شود. 

 در این روش سیم بکسل به وسیله گوه آشکی خود قفل شده در داخل پوسته محکم می شود.  بستن آزاد سیم بکسل توسط بست صرفا به دلیل ایمنی لازم است. 

 

یکی از ایرادهایی که به سر بکسل های گوه ای وارد است، شل شدن سیم بکسل و اشکی داخل گوه در هنگامی است که کابین یا وزنه تعادل به روی ضربه گیر خود می نشیند. در اینصورت نیرو از روی سیم بکسل برداشته شده و در نتیجه اشکی در داخل قاب خود شل شده و احتمال خروج سیم بکسل وجود دارد. برای رفع مشکل مذکور باید سیم بکسل بعد از خروج از سر بکسل مجددا حداقل با دو بست به خودش بسته شود. 

 

در هنگام نصب کنترل شود، در صورت شل بودن سیم بکسل و حرکت اشکی در داخل سر بکسل، لازم است مجددا سیم بکسل از درون سر بکسل ها آزاد و مراحل نصب تکرار شود. برای این منظور توسط چکش و قلم ، اشکی آزاد شده و سپس عینا طبق مراحل قبلی سیم بکسل به سر بکسل بسته می شود. 

 

رعایت فاصله کم اولین بست (طبق اندازه های داده شده) تا گوه جهت خارج نشدن اشکی از داخل گوه در صورت شل شدن سیم بکسل در هنگامی که کابین و یا وزنه تعادل روی بافر می نشیند الزامی است. 

همانگونه که در شکل های سر هم بندی سیم بکسل ها در سر بکسل های متقارن و نامتقارن ملاحظه می کنید، هنگامی که بار وارده توسط سیم بکسل به سر بکسل نامتقارن می گردد امتداد کل نیرو از مرکز محور پین نیز گذشته و در نتیجه با تغییرات بار سیم بکسل نیز با افزایش یا کاهش طول مواجه می شود. لذا به دلیل اینکه انتهای آزاد سیم بکسل با مفتول بسته شده است امکان حرکت داشته و بخش زنده سیم بکسل صدمه ای نخواهد خورد. در ایران امروزه در سر بکسل های نامتقارن از کلمپس همانند سر بکسل متقارن استفاده می شود که در این حالت به دلیل عدم امکان حرکت بخشزنده سیم بکسل در داخل کلمپس تنش ها در محل تماس افزایش پیدا کرده و خطر پاره شدن آن می رود. 

 

از طرفی دقت شود محل خم سیم بکسل در روی گوه اشکی گوه در سمت سیم بکسل آزاد (مرده) باشد در غیر این صورت به دلیل خم وارده بر سیم بکسل (زنده) و حرکت آن در هنگام تغییرات بار وارده و تنش خمشی خطر پاره شدن آن نیز افزایش می یابد. 

 

در صورتیکه در سربکسل ها نامتقارن همانند سربکسل متقارن سر هم بندی شوند از کلمپس لولایی (سنجاق) که امکان حرکت به دو بخش سیم بکسل در دو طرف آن را می دهد، به کار رود. 

اتصال و سربندی انتهای سیم بکسل ها در سر بکسل های فوق باید در حین نصب و پس از ان کاملا کنترل شود تا در صورت هر گونه تخریب در سیم بکسل و یا ترکیدگی در سطح بدنه ی گوه از محکم بودن پیچ بست ( کلمپس ها) اطمیان حاصل کرد. 

در هنگا بستن بست (کلمپس) باید توجه داشت که سر آزاد (کوتاه) سیم بکسل تحت فشار قرار گیرد و پشت بست (قسمت U بست) به قسمت آزاد سیم لکسل بسته شود. قسمت نشیمن آن (مهره) به سیم بکسل که تحت فشار بار است بسته شود. بعضی از افراد ممکن است هنگام بستن اتصالات دچار اشتباه شده و بست را به طور نادرست به سیم بکسل ییندند. دو نمونه از اشتباه رایج در شکل نشان داده می شوند. 

 

طبق استاندارد سر بکسل باید بتواند حداقل 80 درصد حد گسیختگی سیم بکسل را تحمل کند. یادآوری می شود بست ها تحت تاثیر نیروی کششی و کاهش قطر سیم بکسل (حدودا بین 1/4 تا 1/3 قطر آن کاهش می یابد) ، ممکن است پس از مدتی شل شوند. ( به دلیل کاهش قطر سیم بکسل مقدار گشتاور قابل تحمل ان کاهش یافته و از مقدار حداکثر ان (11N-m) به حدود (2N-m) میرسد که در نتیجه مقدار بار تحمل آن کاهش یافته حدودا به 60 تا 70 درصد حداکثر بار گسیختگی می رسد.)

 بنابراین بازدید مرتب و کنترل انها اهمیت زیادی در ایمنی کار آسانسور خواهد داشت. 

امروزه از سربکسل قلاب مخروطی که در گذشته با استفاده از رزین ریختگی (بابیت) و با باز شدن سر سیم بکسل داخل کاسه آن به شکل خاصی بافته شده و محکم می گردید، به دلیل عدم ایمنی آن به هنگام آتش سوزی و احتمال ذ.ب مواد داخل قلاب و آزاد شدن سربکسل کمتر مورد استفاده قرار می گیرد. 

 

بابیت ( از نام اسحاق بابیت که در سال 1799 تا 1862 می زیسته گرفته شده است) ماده پر کننده ای است از جنس نقره که با مواد آلیاژی از جمله سرب، مس، روی و آنتیمون ترکیب می گردد. نحوه اتصال سیم بکسل و مراحل کار با این نوع سربکسل در شکل نشان داده شده اتس. 

 

نصب درب کابین : 

- مقدمه 

بر اساس استانداردها برای تامین ایمنی کاربران آسانسور به هنگام حرکت آن باید کابین دارای درب باشد. به طور عادی کابین دارای یک درب است و گاه بعضی از آنها مجهز به دو درب، درب های جلو و عقب یا جلو و کناری هستند که به صورت مستقل از یکدیگر کار می کنند. 

 

 

همانگونه که در بخش درب طبقه نیز مطرح شد، درب کابین از نوع تلسکوپی (در آسانسورهای با درب نیمه اتوماتیک) و یا سانترال و تلسکوپی (در آسانسورهای با درب تمام اتوماتیک)بر حسب فضا و معماری ساختمان مورد استفاده قرار می گیرد. این درب ها عموما دولته، سه لته و در اندازه های مختلف تولید می شوند. 

 

 

درب های کابین دارای قاب رنگی، استیل و یا شیشه ای هستند که هماهنگ با درب طبقه به کار می روند. 

سیستم انتقال نیروی محرکه و کنترل حرکت در کابین که شامل موتور محرکه ، پولی ها ، تسمه ها ، اهرم بندی، سیستم کنترل، سیستم های حفاظتی هستند، بسته به نوع طراحی سیستم سر درب در هر یک از آنها به صورت متفاوت مورد استفاده قرار می گیرند. 

 

 

حرکت درب طبقه توسط اهرم کلاچ روی سردرب کابین به هنگام همسطح شدن کابین با تراز طبقه و درگیری آن با سر درب طبقه ایجاد می شود. نیروی حرکه درب باید توانایی باز و بسته کردن درب طبقه و کابین را داشته باشد و بتواند در هنگام توقف آسانسور در تراز طبقه همچنان درب کابین و طبقه را باز یا بسته نگه دارد. 

 در آسانسور با درب نیمه اتوماتیک درب طبقه (لولایی) به صورت جدا و مستقل از نیروی محرکه درب کابین عمل کرده و نیروی باز کردن درب توسط کاربر به صورت دستی تامین می شود. 

 

 

همانند درب طبقه، درب کابین نیز توسط سیستم تعلیق مختص خود که دارای غلطک و پولی است به روی ریل هایی آویزان شده و در اثر حرکت نیروی محرکه و سیستم تعلیق حرکت می کند. در روی سردرب کابین میکروسوئیچ هایی که جز مدار سری استپ و مدار ایمنی هستند. برای کنترل حرکت تعبیه شده است. جنس درب کابین مشابه و هماهنگ با درب طبقات انتخاب و تولید شده است. 

 

روی سطح لته های درب کابین هماهنگ با پوشش روی درب طبقات از پوشش های تزئینی از جمله ورق استیل که تابع دکوراسیون ورودی آسانسور یا داخل کابین است، پوشیده می شود و یا در مواردی می تواند متفاوت با پوشش آن تزئین شود. عموما نوع درب (چپ بازشو و راست بازشو) متناسب با جهت و موقعیت درب واحدهای آپارتمانی و یا فضای داخل طبقات انتخاب می شود. 

 

2 - نصب درب کابین : 

درب کابین ضمن داشتن زیبایی باید دارای دوام بوده و از حرکت نرمی برخوردار باشد. 

کیفیت نصب از اهمیت زیادی برخوردار است که می توان به مقدار صحیح حد فاصل درب کابین با درب ورودی طبقه اشاره کرد و این فاصله در کلیه درب ها در طول چاه آسانسور باید مقدار ثابتی باشد. در صورتی که فاصله دو آستانه درب طبقه و کابین از حد معین و مقدار مجاز تبعیت نکند باعث مشکلاتی در حین کار خواهد شد که می توان به نقص در هنگام قفل و باز شدن و درگیری درب ها اشاره کرد. 

 

همانگونه که در نصب درب طبقات نیز اشاره شد، در درب های تمام اتوماتیک بیشترین ایراد در نحوه ی کار صحیح غلطک های هادی صفحه های متحرک و سیستم تعلیق در تماس با ریل های هادی آن خواهد بود که باید با دقت شود به صورت دقیق تنظیم گردند. 

هرگونه خطا در تنظیمات فواصل غلطک ها باعث لقی درب و تولید صدا و عدم کارایی صحیح درب شده و باعث بروز نارضایتی در بهره برداری خواهد  شد. 

 

3 - مراحل نصب درب کابین : 

مراحل نصب هر یک از انواع درب کابین  تابع نوع آن است. روشی که در اینجا بیان می گردد مراحل عام و کلی است. 

 

- در ابتدای کار مطمئن شوید که کناره ی قطعه جلوی کابین با لبه داخلی قاب درب طبقه همراستا بوده (در دو جهت) و در صورت نیاز به تنظیم این فاصله، پیچ و مهره های اتصال کابین به یوک عمودی را شل کرده و کابین را با درب هم راستا کنید. 

 

- مکانیزم سردرب را (عموما به صورت یکپارچه) روی صفحه پیشانی کابین توسط پیچ و مهره ببندید. در صورتی که قطعات مکانیزم سردرب منفصل باشند، ابتدا ریل های هادی را نصب کنید. 

 

در صورت نیاز، ریل های هادی را استفاده از لاتون گذاری با آستانه کابین (آستانه به همراه بخش کف کابین توسط نصاب در مراحل اجرایی کابین نصب می شود) همراستا و شاقول کنید. 

 

 

- قطعات آویز هر یک از لته هایدرب را به ترتیب روی ریل های هادی سردرب آویزان کرده و سپس غلطک های آن را در محل خود تنظیم کنید. 

 

- دقت کنید حد فاصل لقی غلطک ها با سطح ریل حداکثر 6 میلی متر باشد. 

- لته ها (پنل ها) را به صفحات متحرک توسط پیچ و مهره محکم کنید. کفشک های زیرین لته هارا داخل شیار آستانه درب کابین قرار داده و از کارکد صحیح آن ها مطمئن شوید. 

 

 

فاصله (لقی) زیرین لته ها را از روی آستانه کنترل کنید. ( بیش از 4 میلی متر نباشد) 

 

- لته های _پنلها) درب را از نظر شاقولی کنترل کنید. در هنگام تنظیم لته ها در صورت نیاز هر یک از کفشک های لته ها را باز کرده و پسپس مجددا در محل ود جابجا کردده و نحوه حرکت آن را کنترل کنید. 

 

- اهرم ها و قطعات متحرک که حین حرکت میکروسوئیچ های حد باز یا بسته شدن درب را نیز فعال می کنند، تنظیم کنید. 

 

- نرمی حرکت لته های درب را به هنگام باز و بسته شدن ان و فواصل هر یک از آنها را نسبت به هم کنترل کنید. 

 

- نیروی محرکه (موتوذ) توسط پایه ها به بدنه سردرب محکم می شود.  پس از نصب سردرب و موتور محرکه، به صورت نیاز ( در صورت به کارگیری چرخ زنجیر) در محل های مورد نیاز روغن کاری کنید. 

 

- در صورت اجرای نازک کاری و نصب درب کابین به طور همزمان باید همه قطعات از نخاله های ساختمان و نازک کاری پاک شوند.

 

4 - تجهیزات سیستم حفاظت : 

همه درب هایی که توسط نیروی محرکه کار می کنند ملزم به استفاده از سیستم حفاظتی هستند که در نتیجه فعالیت آن حرکت درب معکوس شده و تا زمان خروج مسافر یا عبور بار از بین درب همچنان باز خواهند ماند. 

 

 

سیستم حفاظتی گوناگونی در درب ها مورد استفاده قرار می گیرد. 

از انواع سیستم های حفاظتی میتوان به سیستم حفاظتی چشمی (نوری) و پرده نوری (سرتاسری در طول درب) اشاره کرد. 

 

الف - حفاظت چشمی : 

در این نوع هنگام عبور بار یا نفر از بین چارچوب درب مسیر گذر نور قطع شده و در نتیجه جهت حرکت لته هنگام بسته شدن عکس شده و درب باز می گردد. 

 

 

ب - حفاظت پرده نوری : 

در این نوع هنگام تماس لته های درب و شکست نور در هر نقطه از چارچوب آن جهت حرکت لته های درب معکوس می گردد. در این نوع سیستم در صورت قطع مدار در هر نقطه از مسیر حرکت درب، جهت معکوس شده و درب باز می شود.

 

 

 

 

 

 

نصب وزنه تعادل آسانسور (1)

نصب وزنه تعادل :

1 - پیشرفت ابزارهای نصب موجب تغییر روش های نصابان در نحوه نصب قاب وزنه تعادل و ایجاد روش های نو شده است. همانگونه که این تغییر تفکر باعث بروز پدیده های جدید در روش اجرایی دیگر آیتم های آسانسور نیز گردیده است. 

بسیاری از کهنه کاران آسانسور در مورد اینکه از وزنه تعادل یا کابین در بالا یا پایین چاه سر هم بندی شده و نصب گردد دیدگاه خاص خود را دارند که تغییر دادن این دیدگاه ها سخت است و به تجربه آنها در طول سالی کاری خود برمیگردد. 

 

2 - بر حسب شرایط کار، میتواند محل نصب وزنه تعادل و کابین در داخل چاه تعیین کننده باشد. در مکانی که چرثقیل الکتریکی و یا دستی در دسترس باشد و یا محل کار و چاه آسانسور ارتفاع کمی داشته باشد معمولا کابین و وزنه تعادل به آسانی در داخل چاه آسانسور و یا حتی کنار آن در خارج از چاه سر هم بندی و مونتاژ می شوند و سپس در مراحل اجرایی یکی از انها تکمیل و توسط سیم بکسل و تسمه بالابر به بالای چاه کشیده می شود. 

 

3 - درشرایط عادی اجرای کار فرض بر این میگیریم که قرار است پس از اتمام کار اجرایی کابین در داخل چاه و انتقال آن به بالا، وزنه تعادلدر داخل چاه و در کف چاهک سرهم بندی شده وسپس سیم بکسل های تعلیق به آن متصل شوند. 

 

پس از انتقال کابین به پایین چاه همراز طراز با آخرین توقف، آن را توسط تیرهای مقاوم (الوار یا تیرآهن) مهار کنید. بعضی از شرکت های سازنده در دستورالعمل خود پیشنهاد می کنند برای ایمنی بیشتر یوک بالای کابین را توسط زنجیر به براکت ریل کابین از دو طرف ببندید. تعدادی از نصابان آسانسور با درگیر کردن لقمه های ترمز ایمنی (پاراشوت) به ریل های کابین آن را در طراز آخرین طبقه قفل کرده و سپس سیم بکسل بالابر را از روی یوک آزاد می کنند. 

این عمل برای مهار کردن کابین غیر مجاز بوده و ممکن است در اثر وزنه کابین لقمه ها از روی سطح ریل ها آزاد شوند که در نهایت خطر سقوط کابین به داخل چاهک وجود دارد که محتملا خطر جانی برای نصاب یا نصابان وجود خواهد داشت. 

لذا در این مرحله از کار باید نقشه اولیه طرح را مطالعه کرده و نوع مواد به کار رفته و وزنه های پر کننده در آن را بررسی می کنیم. ستون های نگهدارنده (الوارها) را که در طول مناسبی قبلا آماده شده اند، در داخل کف چاه سرپا کرده و مستقر می کنیم. 

 

تیرهای نگهدارنده جرثقیل دستی (عموما از جنس چوب هستند) را در محل مناسبی از چاه (هماهنگ با طول قاب وزنه تعادل) به طول مناسب ( به اندازه دهانه ریل های وزنه تعادل به اضافه 30 سانتی متر از دو طرف) بهبراکت ریل ها با سیم بکسل یا زنجیر می بندیم. بالابر را به تیر برق فوق می بندیم به طوریکه به سهولت امکان جابجایی قاب وزنه تعادل باشد. 

 

معمولا قاب وزنه تعادل (با جنس ناودانی) به صورت یکپارچه در کارخانه شرکت سازنده ساخته شده و به محل حمل می شود. پس از نصب قاب وزنه تعادل، کفشک ها و وزنه های پرکننده را به آن سوار می کنیم. 

 

4 - موقعیت و فواصل افقی قاب وزنه تعادل را نسبت به اتاق کابین قبل از شروع به سوار کردن و قرار دادن وزنه های پرکننده طبق طرح اولیه کنترل کنید. 

همانگونه که قبلا نیز بیان شده است و مطلع هستید در آسانسورهای امروزی وزنه تعادل باعث ایجاد کشش مورد نیاز در سیم بکسل های دو سوی فلکه کششی می شود تا موتور در حالت عادی کابین را جابجا کند. وزنه تعادل همچنین باعث ایجاد ایمنی می شود به نحوی که هنگام نشستن بر روی ضربه گیر در صورتی که کابین در جهت حرکت ره به بالا از کنترل خارج شده باشد، سیم بکسل های روی شیار فلکه کششی و سمت وزنه تعادل کشش خود را از دست داده و از آن سو مانع از ورود کابین به فضای بالاسری شده و از برخورد آن نیز به زیر سقف چاه جلوگیری می شود. 

 

5 - به علت اینکه در آسانسور کششی از سیم بکسل برای حرکت و ارتباط وزنه تعادل و کابین استفاده می شود، لذا هنگامی که کابین تراز سطح آخرین طبقه هم سطح می شود وزنه تعادل نیز در داخل چاه در حد فاصلی از روی ضربه گیر متوقف می گردد. 

 

6 - لدیهی ترین موضوع در آسانسور کششی این است که در صورت جمع نشتن وزنه تعادل به روی ضربه گیر خود و طی مسیر تا روی ضربه گیر و جمع شدگی آن (فنری یا روغنی) ، سیم بکسل های کابین (در بالاسری) کشش خود را از دست می دهند و کابین متوقف شده و به سقف چاه اصابت نمی کند. 

می توان به نوع دیگری بیان داشت که وزنه تعادل طی حرکت در این فاصله در چاهک باید همزمان با سیم بکسل های کابین کشش خود را از دست بدهد. این بدین معنی است که عمق چاهک صرف نظر از اینکه نوع ضربه گیر آن چه باشد ضمن رعایت فواصل لازم باید به گونه ای باشد که کابین به داخل فضای بالاسری چاه وارد نشود. 

همواره بایدعملیات سیم بکسل ریزی و همچنین نصب ضربه گیرها این موضوع را در ذهن خود داشته باشید که اندازه ها باید مطابق نقشه های طراحی شده باشند. 

 

7 - لازم است فاصله زیر وزنه تعادل تا کف چاهک توسط نصاب به طور دقیق محاسبه شود تا در شرایطی که از ستون های چوبی یا فلزی برای نگهداری قاب وزنه تعادل استفاده می شود، در زمان راه اندازی به هنگام برداشتن انها باعث شل شدن و یا کش آمدن سیم بکسل های سمت وزنه تعادل نشود. 

 

8 - شرکت عموما هنگام کار اجرایی، عملیات اجرایی خود را با نقشه هایی که توسط طراح تهیه می شود، دنبال می کنند. اصولا در نقشه اندازه فاصله قاب وزنه تعادل تا روی ضربه گیر در دو اندازه حداقل و حداکثر مشخث شده است. حداقل اندازه، بعدی است که طبق شرایط مندرج در مقررات محاسبه و بر اساس خصوصیات آسانسور تعیین می شود. 

حداکثر اندازه، بعدی است که مقدار افزایش طول سیم بکسل ها، این مقدار به ساختار سیم بکسل و طول آن در ساختمان بستگی دارد، در آن منظور شده است. پس از اطمینان از اینکه کار اجرایی قاب شاقول بوده و سیم بکسل ها بر روی آن متصل شد اند، نصاب اندازه ستون ها (الوار چوبی یا فلزی) را در زیر وزنه تعادل کوتاه می گیرد تا مقدار حداکثر فاصله تا روی ضربه گیر را تامین کند. 

 

9 - الوارهای نگهدارنده (ستون ها ) را به صورت عمودی روی کف چاه قرار دهید سپس قاب وزنه تعادل را روی آن قرار دهید. کنترل کنید که ستون ها تحمل وزن وزنه تعادل که به روی آنها قرار می گیرند را داشته باشند. 

 

10 - در صورتی که قاب وزنه تعادل در بیرون چاه سر هم بندی شده است، آن را به داخل چاهک منتقل کنید و سپس آن را در حد فاصل ریل ها قرار داده و روی ستون ها که در محل خود ثابت هستند، بنشانید. 

 

11 - کفشک ها را فورا نصب کنید این کار باعث ثابت شدن قاب وزنه تعادل شده و در این مرحله از کار می توان سیم بکسل یا تسمه بالابر را از روی قاب باز کرده و برداشت. در این بخش از کار گونیا بودن قاب وزنه تعادل مطمئن شوید.

 

12 - وزنه های پرکننده را به داخل قاب (ناودانی یا سپری) قرار دهید. در صورتی که قطعاتی مانند زنحیر جبران به قاب وزنه تعادل باید متصل شوند پس از قرار گرفتن وزنه های پر کننده این کارباید صورت بگیرد. 

 

13 - پس از آنکه نصب قاب (یوک) وزنه تعادل کاملا به اتمام رسید، برای سیم بکسل ریزی آماده خواهد بود. کابین آسانسور قبلا به طبقه آخر منتقل شده است. سیم بکسل ها می توانند به روی آن همراستا با شیارهای فلکه کششی موتور محرکه در موتورخانه سیم بکسل ریزی و اجرا شوند

 

کف سازی اتاق کابین آسانسور : 

1- یکی از عواملی که تزئینات ظاهری داخل کابین را تحت تاثیر قرار می دهد، نوع مصالح به کار رفته و رنگ آمیزی  کف آن است. در کف کابین از مصالح متنوعی استفاده می شود، از مصالح ارزان قیمتی چون کف پوش لاستیکی گرفته تا سنگ های مصنوعی با طرح متنوع گران تر که بستگی به سلیقه کارفرما یا معمار پروژه دارد. 

کف پوش لاستیکی و یا وینیلی عموما روی کف چوبی که قبلا با سمباده کشی صاف شده است، نصب می شود. زیر سازی کف چوبی باید کاملا تراز شده و کلیه روزنه های موجود در سطح آن با مواد پرکننده مانند چسب پر شود. نقاط اتصال (درز بین کف پوش ها) آنها نباید همپوشانی داشته باشند، احتمالادر صورت وجود حباب زیر کفپوش یا باد کردن آن از اتو غلطکی برای رفع آن استفاده می شود. 

 

در صورتی که بر اساس طرح شرکت سازنده لازم باشد با چیدمان کفپوش متنوع، نقشه ای در کف اتاق کابین ایجاد گردد بایدقبلا انواع کفپوش ها را از لحاظ رنگ و ابعاد مطالعه و بررسی نموده و آنها را در محل نصب روی کف اتاق مطابق نقشه طرح ریزی و نصب کرد. 

در صورت استفاده از نوارهای مرزی (برنز یا استیل) در محل اتصال کفپوش ها پس از اینکه طرح چیدمان مشخص شد و کفپوش ها اجرا گردیدند نوارهای فوق اجرا و و در محل محکم می شوند. 

 

یکی از امتیازات استفاده از این نوارها پوشاندن لبه های زشت محل اتصال کفپوش هاست. 

 

2 - روش استفاده از کاشی سرامیک در کف کابین همانند بکارگیری کفپوش لاستیکی است. برای محکم کردن کاشی سرامیک روی زیرسازی چوبی در کف کابین از چسب های مخصوص یا لایه سیمان نازکی استفاده می شود. دقت شود تا زیر سازی کف اتاق کابین کاملا تراز و محکم باشد. 

 

3 - امروزه استفاده از موازد مصنوعی مثل کف پوش وینیلی ضد خش با کیفیت عالی و بادوام زیاد در طیف وسیعی که امکانانتخاب متنوعی را به وجود آورد در کف اتاق های کابین آسانوسورهای حمل مسافر بسیار معمول شدهاست. 

 

برای نصب این کفپوش ها باید از دستورات تولید کننده در زیر سازی آن پیروی شود. برای تمیز کردن آنها از پاک کننده های خنثی که تاثیری بر آنها نگذارد بکار گرفته می شود. 

 

4 - در کف سازی اتاق کابین میتوان از نوعی سنگ طبیعی یا مصنوعی استفاده کرد. در کابین های کوچیک تر از سنگ یکپارچه بکار گرفته می شود. در کابین های بزرگ به دلیل عدم امکان استفاده از سنگ های یکپارچه بزرگ، سعی سازندگان بر این است که قطعات سنگ های کنار هم به اندازه ای باشند که کف کابین درز کمتری به خود ببیند. در فضاهای بهداشتی و بیمارستانی عموما از سنگ یکپارچه استفاده می شود که برای این منظور می توان از سنگ های مصنوعی استفاده کرد. 

 

اصولا در بیمارستان ها به دلیل مننترل موارد بهداشتی در هنگام نظافت کابین، سنگ مورد استفاده ترجیحا از رنگ یکدست سفید (روشن) میباشد. در صورت استفاده از سنگ در کابین ، دقت شود زیر سازی آن کاملا تراز و مکم باشد. 

 

5 - پس از تکمیل اتاق کابین و نصب دیوارهای آن، صفحه نگهدارنده مکانیزم سر درب کابین  در بالای ورودی روی دیوارهای جلویی (جلوبندی) از دو طرف نصب می شود. 

پس از کنترل مجدد فواصل دیوارهای جلوی کابین نسبت به مرکز درب ورودی آن و شاقول بودن آن نسبت به کف، صفحه نگهدارنده فوق الذکر را به روی آنها پیچ و مهره کنید. لازم است به این نکته اشاره کرد در صورت نیاز، به هنگام نگهدارنده مکانیزم سر درب، پیچ و مهره های لرزه گیر ستون ها بین کابین ستون ها را شل کرده و مجددا پس از نصب نگهدارنده آنها را محکم کنید. 

 

6 - آستانه درب ورودی کابین به لبه خارجی کابین متصل می شود. 

آستانه درب ورودی به روی جلوبندی و پایه آستانه با پیچ و مهره های خاص خود متصل شده و در محل خود محکم می شود. جلوبندی توسط یک پایه ی نگهدارنده آن به زیر کفی کابین متصل شده و ساپورت می شود. 

جلوبندی آستانه درب ورودیباید کاملا به موازات محور ریل ها نصب شود و ارتفاع به گونه ای باشد که سطح روی استانه آن با سطح روی کف کابین همتراز باشد. در صورت نیاز از لاتون استفاده شود. 

 

7 - طبق استاندارد جهت حفاظت افراد کابین به هنگام خروج و تخلیه از آن، به هنگامی که کابین در بین طبقات قرار گیرد و امکان جابجایی و همطراز شدن آن با کف طبقه نباشد، صفحه ای با ارتفاع 75 سانتی متر زیر کابین پیش بینی شده است و در این وضعیت حداکثر لبه ان از کف 20 سانتی متر خواهد بود مانع از سقوط فرد به داخل چاه خواهد شد. 

 

 

 

8 - هنگام تکمیل کار نصب تجهیزات کابین و درب آن و همچنین میل های مهارکننده (بادبندها) و قرقره ضد پیچش در کف چاهک، باید یک بازرسی نهایی به عمل آورید تا مطمئن شوید که تمام پیچ و مهره ها و پین ها در محل خود نصب و محکم شده اند. 

 

نصب اتاق کابین مسافربری

نصب (سوار کردن9 اتاق کابین - (مسافربری) : 

1- اتاق کابین آسانسور به جز نقش کاربردی و عملیاتی نقش تزئینی نیز دارد. میزان اهمیتی که هر یک از این دو عاملداده می شود بستگی به نوع خدماتی دارد که آسانسور ارائه می دهد. همچنین ایجاد شرایط ایمن و دیگر عوامل خاص در یک آسانسور تاثیر زیادی روی طراحی کابین دارد. 

البته تزئین داخلی کابین تا حد زیادی تحت تاثیر سلیقه فردی خریدار و معمار پروژه قرار دارد. 

 

 

2 - در آسانسورهای حمل مسافر، درو اتاق کابین در حقیقت بخشی از ساختمان محسوب می شود و باید با طرح تزئینی داخل بنا نیز هماهنگ باشد. 

اتاق کابین بخشی از مبلمان ساختمان محسوب می گردد و باید همانند اثاثیه با آن برخورد شود. تزئینات سطح داخلی دیوار کابین می تواند از نوع استیل با طرح های گوناگونی یاشد. ضمنا می تواند از مصالح دیگری از جمله ورق های چوبی، فرمیکا، پلاستیک و یا ترکیبی از آنها باشد. 

 

 

 

3 - در سال های اخیر بسیاری از مصالح تزئینی با موارد جدید نیز تولید شده اند. تولید مواد به روش های صنعتی به طور وسیعی تزئینات داخل اتاق کابین آسانسور را تحت تاثیر خود قرار است. ما شاهد ورود آلومینیوم آنادیز شده، پلاستیک و شیشه های لمینیت، الیاف و صفحات مصنوعی پلاستیکی با طرح نو و متنوع به بازار هستیم. 

این سطوح مستقیما در دیوار کابین به کار گرفته می شوند و یا به عنوان تزئینات مجزا روی صفحات تمام شده سطوح کابین نصب می شوند که میتوان آن ها را با طراحی معماری و تزئینات داخل ساختمان هماهنگ کرد. 

معماران ساختمان به طور مداوم روش ها و طراحی های جدیدی را دنبال می کنند لذا طرح داخلی اتاق کابین همواره نیز در حال تغییر بوده و تحت تاثیر طراحی معماری ساختمان است. 

 

 

4 - دیوارهای داخلی اتاق کابین تا زمانی که کلیه کارهای سخت و سفت کاری ساختمان به اتمام نرسیده است، باید نصب شوند. در صورتی که لازم باشد اتاق کابین زودتر از زمان شروع به بهره برداری سخامتنا مورد استفاده قرار گیرد باید بخش داخلی آن با استفاده از صفحات و یا پوشش های مناسبی روکش شده و محافظت گردد. 

 

5 - تعدادی از شرکت ها در داخل کابین آویزهای چوبی یا قیدهای فلزی راروی وزقه بدنه های فلزی (پنل ها) دیوار اتاق کابین که قبلا به کف سوار شده اند، پیج میکنند و سپس قطعات نهایی کابین که دارای قید کشویی است به روی آنها سوار می شوند و روی دیوار کابین را می پوشانند. 

 

در طرح های دیگر از سازندگان، دیوارهای اتاق کابین که قبلا با قطعاتی از ورق تزئینی روکش شده است ( به توسط چسب یا پیچ و مهره ) به صورت کامل به روی کف کابین در محل پیش بینی شده سوار می شود و سپس سقف بالای کامل کابین به دیوارها پیچ و مهره شده و محکم می گردد. 

اصولا همانند کف ، قبل از پوشش نهایی روی دیاور کابین با ورق های تزئینی، از تخته های چوبی (امروزه بیشتر از MDF مورد استفاده قرار می گیرد) ، برای زیر سازی استفاده می شود. 

 

6 - اولین قطعه ای مه هنگام ساخت و سر هم بندی مجموعه قطعات از اتاق کابین به روی یوک آن به داخل چاه منتقل می شود سقف کابین است. ضمنا آخرین قطعه است که با نصب آن اتاق کابین تکمیل می شود. 

صقف کابین سنگین ترین بخش آن است و احتمال تاب برداشتن در هنگام جابجایی آن زیاد می باشد. بنابراین حمل، جابیجایی و قرار گرفتن ان در زیر تیر افقی یوک بالایی کابین توسط بالابر صورت گرفته و تا هنگام نصب آن به روی دیوارهای اتاق کابین در آنجا معلق می ماند. 

 

7 - تعدادی از سازندگان برای سهولت در حمل و نقل جابجایی سقف کابین حلقه های آویز در چهار گوشه آن تعبیه می کنند. این حلقه ها گاهی از قطعات تخت اهنی تشکیل شده است که به لبه های سقف جوش شده یا پیچ گردیده اند. سیم بکسل یا تسمه های بالابر برای بالا کشیدن و نگهداری آن به این حلقه ها توسط قلاب بسته شده و محکم می شوند. 

 

8 - بالابر در ارتفاع مناسبی از یوک کابین قرار می گیرد تا امکان جابجایی سقف به راحتی میسر شود. در ساختمان های بلند به الوار یا هر تیر محکم دیگری که به موازات یوک بالای کابین قرار دارد یا به قلاب زیر سقف موتورخانه آویخته می شود. به این نکته توجه شود که باید بالابر به یوک کابین نزدیک باشد ( در ساختمان های بلند مرتبه ) و در مرکز آن قرا گیرد. 

وضعیت نگهداری سقف کابین توسط سیم بکسل ها یا تسمه بالابر در  زیر یوک بالایی بگونه ای باشد که مانع از کار اجرایی نشود. 

 

9 - هنگام بالا کشیدن سقف ابتدا آن را در حد چند سانتیمتر بالا ببرید تا نسبت به تراز کشیدن و افقی بودن آن مطمئن شوید. در صورتی که سقف افقی بالا نرود طول سیم بکسل و یا تسمه های بالابر را تنظیم کنید تا به صورت افقی و تراز بالا کشیده شود. 

 

10 - سقف را تا حد ممکن بالا ببرید. این کار را به آرامی انجام دهید تا سقف تاب برندارد و سیم بکسل های بالابر از محل حلقه ها خارج نگردد. 

 

11 - عموما تفاوت در روش ترتیب نصب هر یک از دیوارهای کابین (پنل ها) هر یک از شرکت ها بر اساس محدودیت و فضای کم بین دیوار چاه آسانسور، کابین، تعداد، عرض و نحوه اتصال هر یک از پنل های به کار رفته است. لازم به تذکر است به دلیل محدودیت محل نصب باید به مسائل ایمنی دقت بیشتری شود. 

 

عموما کار نصب پنل ها از سمتی آغاز می گردد که عرض قطعات آن ها باریک تر هستند. 

نصب کف کابین (بدون لرزه گیر) : 

1 - در این نوع از کابین کف به صورت یکپارچه در کارخانه ساخته شده و سپس به داخل چاه منتقل می شود و مستقیما به روی یوک پایین (بدون استفاده از لرزه گیر) قرار می گیرد و پیچ و مهره می شود. این روش عمدتا در آسانسورهای باربر کاربرد دارد. 

 

2 - کف کابین دارای بخش های مختلفی است، ورق آهنی ضخیم (حداقل بهضخامت 2/5 میلی متر) که روی یوک کابین قرار می گیرد و کاملا مهار می شود و یک لایه چوب از جنس نئوپان (MDF) برای زیرسازی و صداگیری بر روی آن به ضخامت حداقل 3 سانتی متر مورد استفاده قرار می گیرد. 

در کابین بابر، کف آن در نهایت از کف پوش فلزی آج دار پوشیده می شود. 

 

3 - در آسانسور باربر بزرگ و سنگین، در کف کابین همانطوری که ذکر شد از صفحه فولادی (عوما آجدار) استفاده می شود. کف آن به طور مستقیم به زیرسازی جوشکاری می شود. این روش توسط یعضی از سازندگان حتی برای کابین آسانسور مسافربر نیز به کار میرود. 

 

لازم به تذکر است که در آسانسورهای باری خاص که برای ظرفیت های سنگین مورد استفاده قرار می گیرند، کف کابین به طور خاصی طراحی شده و مطابث دستورالعمل های مربوطه ساخته می شوند. 

 

 

4 - در کابین هایی که فاقد لرزه گیر هستند، کف کابین مستقیم به روی یوک کابین می نشیند و توسط جوشکاری یا پیچ و مهره (قبلا محل نصب با مته کاری سوراخ شده است) قطعات به یکدیگر محکم می شوند. 

 

5 - پس از قرار گرفتن کف کابین در محل خود روی ناودانی های یوک پایین، قبل از محکم کردن در محل خود آن را نسبت به چارچوب و آستانه درب طبقه تنظیم کنید. در صورتیکه کف کابین سنگین باشد نیاز به بالابر زنجیر دستی است تا آن را به طور دقیق به محل خود منتقل کند. 

 

6 - پیچ و مهره های کف کابین را در داخل سوراخ های پیش بینی شده قرار دهید و به صورت کامل نبندید (شل ببندید). از پیچ و مهره های شش گوش به همراه واشر استفاده کنید. 

 

7 - کف را با یوک پایین قاب کابین تراز کنید و با خط تراز آستانه درب ورودی طبقه گونیا کنید. 

 

8 - میل مهارها (بادبند) را روی ستون های عمودی قاب یوک در محل پیش بینی ان قرار داده و ببندید و سپس به کف کابین پیچ و مهره کنید. 

 

9 - برای جلوگیری از خروج میل مهارها از موقعیت خود به کف کابین نیرو و ضربه وارد نکنید. 

 

10 - در هنگامی که میخواخید کالین را توسط بالابر به بالا بکشید، کفشک آن را نصب کنید که در این وضعیت مطمئن باشید تا کف کابین تراز باشد. در صورتی که کف کابین تراز نگردد با اضافه کرده ، لاتون ( ورق) در نزدیکی محل نصب میل مهارها ، کف کابین را تراز کنید. 

 

11 - تراز قرار گرفتن کف کابین در جهت عمق آن ( از سمت عقب به جلو و یا بلعکس) مهم است اما از آن مهم تر تراز شدن کابین در جهت محور عرضی ( امتداد محوردو ریل ) آن است. 

 

12 - فاصله هوایی بین آستانه درب وردی کابین و طبقه را کنترل کنید. در درب های تمام اتوماتیک این فاصله هوایی بین 30 تا 35 میلی متر می باشد. در صورتیکه مقدار آن در تمام طبقات یکسان نباشد با شل کردن پیچ و مهره های کابین و جابجایی آن روی یوک و سپس مجددا محکم کردن پیچ و مهره ها مشکل را حل کنید. 

 

14 - برای حفاظت از پوشش نهایی کف کابین ( در صورتی که از کف پوش یا سنگ استفاده شود) عملیات اجرایی آن را تا لحظه آخر به تاخیر بیاندازید و یا به توسط کف پوش مقاوم دیگری آن را محافظت کنید. 

 

- نصب کف کابین ( به همراه لرزه گیر ) : 

1- در این نوع از کابین در نصب سکوی کف آن به یوک پایین ار لرزه گیرها استفاده می شود و عموما به همراه قاب مخصوص خود به کار می رود. 

معمولا با پیچ و مهره کردن لرزه گیرهای لاستیکی یا فنری به روی یکقاب ( قاب از نبشب فلزی است که سطح آن به سمت پایین قرار می گیرئ) برای مستهلک کردن تکان خای کابین استفاده می شود. 

 

 

در آسانسورهای پرسرعت (V>4m/s) بالانس استاکیکی کابین و ایجاد نرمی حرکت بخصوص به دلیل استفاده از کفشک های غلطکی و جلوگیری از تحت فشار قرار گرفتن آنها در هنگام حرکت کابین از اهمیت خاصی برخوردار است. 

برای این منظور از قطعات (وزنه) تعادل در قاب سکویی در کف کابین جاسازی می شوند و در داخل قاب مخصوص قرار می گیرند، استفاده میش ود. این وزنه ها از قطعاتی ساخته می شوند که به مقدار قرار می گیرند. 

وزن این قاب ها ( در کابین های با عمق زیاد) تا حد 150 کیلوگرم نیز می رسد. با توجه به ارتفاع قاب وزنه تعادل کابین در زیر سکوی کف ان و برخورد ان به با کف چاهک و قطعات موجود در آن، عموما قطعات کوچکتر برای این منظور به کار می رود و یا وزنه ها به صورت افقی در داخل قاب سکوی کابین جاسازی می شوند و در پشت کابین قرار دارد. 

 

پس از تکمیل کار قاب لرزه گیر، کف کابین رویاین لرزه گیرها قرار می گیرد/ 

 

2 - در این نوع از کابین تمام قطعات از جمله دیوارهای اتاق کابین و ورودی های آن از یوک توسط لرزه گیرها جدا شده و ایزوله می شوند. 

 

3 - کلیه مراحل اجرایی بعدی همانند بخش قبلی است. در مرحله نصب کف کابین و محکم کردن آن به یوک ابتدا تنظیم آن در محل نصب روی یوک صورت گیرد و سپس میله های بادبند و مهار کننده نصب می شوند. در این مرحله باید دقت شود که بادبندها یوک پایین را در محل نصب تحت فشار قرار نده و کج نکندد. 

 

4 - همانطوری که ذکر شد، قاب لرزه گیرها روی یوک پایین کابین قرار می گیرند و کف کابین روی این مجموعه مینشیند و سپس مجموعه قطعات کف سازی که شامل تخته های چوبی هستند روی صفحه کف سازی که از روق فلزی است قرار می گیرند. در صورت نیاز با لاتون برای تراز کردن بین قطعات لرزه گیرها و سکوی کف کابین مورد استفاده قرار می گیرند تا کف کابین تراز شود. 

 

 

5 - در صورت استفاده از کفشک های غلطکی، گونیای دقیق ستون های عمودی با یوک پایین و چرخ های کفشک با ریل ها اهمیت زیادی دارد و این موضوع در کاهش زمان تنظیم کفشک ها با ریل موثر است. 

 

6 - برای جلوگیری از ورود گرد و خاک و آشغال به فضای ما بین یوک پایین و کف کابین، این فاصله باید با نوار پوشیده و با تخته موقتا پر شود. چنین آشغالهایی ایجاد صدا کرده و باعث عدم کارایی در امر کاهش صدا خواهد شد. 

 

7 - فاصله هوایی بین آستانه درب طبقه و کابین همانند بخشقبلی کنترل شده و در صورت نیاز اصلاح شود. 

 

 

 

نصب قاب یوک کابین آسانسور 2

نصب قاب یوک کابین آسانسور : 

هنگام نصب یوک بالا از موازی بودن ان با یوک پایین مطمئن شوید. تنظیم های ضروری مورد نیاز را برای ایجاد شرایط شاقولی و تراز یوک بالا انجام دهید. لازم به یادآوری است که به هنگام نصب یوک بالا از اعمال فشار به آن خودداری کنید. 

 

 

10 - به هنگام استفاده از پیچ و مهره استفاده از واشر برای کاهش تنش به پیچ ضروری است. تمام پیچ ها را در ایم مرحله محکم کنید. 

 

11 - ئر این مرحله در صورتی که قبلا کفشک های کابین را باز کرده باشید مجددا آن هارا در محل خود در روی یوک پایین نصب کنید. 

 

در صورتی که ستون های نگهدارنده یوک پایین در کف چاه مانع از کار شما شوند در این صورت پس از سیم بکسل ریزی و اتصال آنها به روی کابین قبل از  برداشتن ستون های نگهدارنده، کفشک ها در محل خود ببندید. 

 

12 - در کابین آسانسوری که سرعت آن به بیش از 4 متر بر ثانیه افزایش می یابد به دلیسل استفاده از ترمز ایمنی (پاراشوت) تدریجی در آن، تعادل کابین در حین حرکت اهمیت خاصی پیدا می کند. 

اساسا برای رسیدن به تعادل و توازن در کابین ، یوک های پایین و بالا از دو قطعه ناودانی (ابعاد آنها بر اساس طرح سازنده و ظرفیت کابین تعیین می گردد.) ساخته می شوند و ستون های عمودی و یوک آها نیز از ناودانی (در کابین های سنگین) یا از دو نبشی به فاصله کمی از یکدیگر  استفاده می شوند. 

 

پروفیل ستون قاب یوک (ناودانی یا نبشی) مذکور اوسط صفحات (لچگی) سوراخ دار به تیرهای یوک های بالا و پایین پیچ و مهره می شوند. در صورت نیاز به تراز و شاقول کردن تیرها و ستون های قاب در محل اتصال به یکدیگر از لاتون (فیلر گذاری) استفاده می شود. 

 

 

13 - در دو سر هر یک از یوک های بالا و پایین از دو صفحه به ضخامت 10cm و به ابعاد مورد نیاز برای محل نشیمن پایه کفشک ها نیز استفاده می شوند، بکار گرفته می شود. 

پایه کفشک های لغزشی و یا غلطکی بر روی این صفحه ها قرار گرفته و محکم می شوندبه طوری که کاملا همراستا و در امتداد ریل ها قرار گیرند. 

 

پایه بدنه پاراشوت ها به این صفحات متصل شده و ئر محل پیش بینی شده خود قرار می گیرند. جهت نصب پاراشوت ها ابتدا میله فک آن را به داخل سوراخ اهرم تحریک وارد کرده و پیچ و مهره کنید. انتهای دیگر میل مهار را به لقمه های ترمز وصل کنید. 

 

 

 

کار میل مهار و اهرم تحریک را به طور دستی کنترل کنید تا از عملکرد آنها هنگام پاراشوت مطمئن شوید. 

هنگام پایان کار، حرکت آزاد لقمه ها وغلطک های داخل مجموعه پاراشوت با کشیدن میل فک ها کنترل شوند. 

واشرهای بشقابی (حداقل 2 عدد) ضربه گیر و دو مهره انتهای دو سر هر یسک از میل مهارها را نصب کنید. مهره ها را تا حدی بپیچید که فک پاراشوت مطابق با دستورالعمل سازنده ( در حد 3 میلی متر) از روی روبند آن بالاتر بیاید. 

 

مهره ها را قفل کنید و سپس این عمل را برای میل مهار کف بعدی ( در صورت وجود) تکرار کنید. ابتدا کفشک های یوک پایین و سپس کفشک های یوک بالایی را نصب کنید. در صورتی که کفشک ها از نوع غلطکی باشد، این کارباید به نحوی صورت گیرد که شکاف صفحه راهنمای ی بالای کفشک غلطکی هم مرکز و گونیا با تیغه نوک هر یک از ریل ها قرار گیرد. 

 

جهت کنترل دقت نصب پاراشوت ها و کفشکهای دو طرف یوک کابین در دو محور عمودی و افقی در محل نصب از ترازی به طول حداقل 50 cm استفاده کنید. 

 

 

 14 - برای نصب قاب یوک کابین باید در مراحل اجرایی نیز دقت کافی شود : 

1. رقوم تراز زیر یوک پایین کابین تا تراز کف به دقت اندازه گیری شود. 

2. نصب ستون های نگهدارنده یوک پایین به صورت کاملا تراز و شاقول و در امتداد تیغه های نوک ریل ها صورت گیرد. 

3. یوک بالا به ستون های عمودی در دو طرف قاب بدن هیچگونه تنش یا پیچش نصب شوند. 

4. کفشک های قاب یوک به دقت نصب شوند. 

 

15 - در صورتی که از لرزه گیر برای نصب کف و بدنه کابین روی یوک و ستون های عمودی قاب استفاده می شود، مجموعه آنها پس از گونیا کردن و محکم شدن قاب یوک نصب می شوند. عموما لرزه گیرها (صداگیر) روی قابی که از نبشب آهنی ساخته میشوند، نصب می گردند و این مجموعه به یوک پایین و همچنین از اطراف به ستون عمودی پیچ و مهره می شود. 

 

 

بر حسب ابعاد قاب نگهدارنده لرزه گیر های کف و وزن آن، می توان ان را توسط جرثقیل بالابر زنجیری یا به طور دستی به روی یوک پایین منتقل کرده و آن را نصب کرد. اصولا نقشه آسانسور، جزئیات نصب قاب مذکور و از جمله چگونگی نصب آن به روی یوک پایین را نشان می دهد.

ضمنا در این نقشه کلیه فواصل ان با دیگر قطعات و اندازه های مورد نیاز نشان داده می شودکه به طور مثال میتوان به فاصله کف کابین از جلو یا کف آستانه درب طبقه و همچنین با امتداد محور اصلی ریل ها اشاره کرد. 

 

 

در صورت نیاز به تراز شدن کف کابین با محور عرضی (در امتداد محور ریلها) و یا امتداد عمق در روی یوک پایین، با قراردادن لاتون ( صفحات نازک فیلر) آن را اصلاحمی کنیمو 

 

16 - دراین مرحله از کار اجرایی میل مهارها (بادبندها) باید آماده نصب شوند. بعضی از انواع میل مهارها از نوع ثابت بوده و یا قابلیت تنظیم دارند. به هنگام نصب میل مهار باید دقت شود که در محل اتصال به یوک ایجاد تنش یا پیچش نکند. 

 

پیش از نصب بادنبدها به محل نصب و اتصالات بادبندها روی کف کابین یا قاب نگهدارنده ارزه گیرها نصب شوند. 

 

 

 

نصب قاب یوک کابین آسانسور

نصب قاب یوک کابین :

1- روش های متفاوتی برای نصب (قاب) یوک کابین وجود دارد که هر یک از نصاب ها یا شرکت آسانسوری روش خاص خود را که می تواند ترکیبی از چمد روش نیز باشد بکار می برند. قاب یوک کابین عموما در داخل چاهک سرهم بندی می شود و لیکن ممکن است بر حسب روش مخصوص به خود نصاب آسانسور، یوک در یبخش دیگری از چاه نیز اجرا گردد. اکثر سازندگان آن را در بخش پایین چاه اجرا کرده و پچس از تکمیل شدن کابین با بالابر بر بالای چاه می کشند. 

 

2- در یکی از روش های نصب، یوک کابین توسط گیره های خاصی که با پیج و مهره کردن به ریل ها قبلا مته کاری ایجاد شده اند در محل خود محکم می شوند و یوک را نگه می دارند. 

در این روش پس از تکمیل کارهای اجرایی کابین و اتصال سر سیم بکسل ها به یوک بالای آن، گیره فوق و پیچ و مهره باز می شوند. پس از تکمیل عملیات اجرایی کابین سوراخ های باقی مانده روی ریل ها به دلیل تخریب لاستیک کفشک های غلطکی یا لغزشی و خورده شدن سطح آن ها باید پر شوند. 

امروزه اغلب نصاب ها روش های دیگری را برای نصب یوک کابین به کار می برند تا باعث بروز مشکلاتی نشود. روش معمول برای مهار کردن یوک کابین استفاده از پایه و ستون در کف چاهک و سوار کردن آن بروی ضربه گیر آن است که لازم است قبل لز مرحله نصب کابین آن را نصب کرده باشند. 

 

 

3 - هنگام سر هم بندی و سوار کردن یوک کابین باید به این امر توجه شود که کار در دو تراز انجام می شود. در صورت اجرای کار در چاهک آسانسور که عموما عمق آن نیز کم است، ستون گذاری در کف چاهک انجام شده و سپس یوک به روی آن قرار می گیرد. این کار باید به نحویصورت گیرد که مشکلات اجرایی بعد در روند کار بروز نکند. 

 

یوک پایین روی ستون های نگهدارنده باید به حد کافی پایین قرار گیرد به طوری که کاملا در دسترس باشد تا  عملیات اجرایی به صورت مناسبی انجام شود. همچنین به اندازه کافی بالا قرار گیرد تا نصاب بتواند به راحتی به داخل چاهک وارد یا ار آن خارج شده و مانع تردد نشود. همچنین ستون ها در موقعیتی باشند که نصاب مطمئن و راحت کار کند. 

 

 

4 - یکی از روش های ساده در انتخاب جنس ستون استفاده ازدو عدد الوارر چوبی به ابعاد حداقل 10 cm * 10 cm است به شکل عموذی در کف چاهک قرار می گیرند. طول این الوارها مساوی بوده و اندازه طول آنها باید  به نحوی محاسبه و تعیین شود که کف اتاقک کابین پس از اتمام کار با کف تمام شده هم تراز باشد. 

 

 

 

طول ستون های چوبی(می تواند از نوع فلزی، قوطی یا تیر آهن نیز باشند) با توحه به عمق چاهک با کسر اندازه های ارتفاع پروفیل تیر افقی یوک زیرین، لاستیک یا فنرهای لرزه گیر، ضخامت کف سازی و دیگر اقلام موجود محاسبه میشود.

 

5 - یوک پایین کابین توسط بالابر زنجیری یا سیم بکسل که آن را قبلا نصاب به قلاب یا تخته های مهار کننده در انتهای چاه یا طبقات بالاتر (حدودا در طبقه سوم) به طور مطمئن آویزان کرده است، بالا کشیده و به روی ستون ها (الوارها) که در داخل کف چاهک به طور عمودی مستقر شده اند، قرار می گیرد. بعضی از نصابان در این مرحله از کار قبل از انتقال یوک پایین به داخل چاه یکی از کفشک های آن را باز می کنند. تعدادی از نصابان هر دو کفشک آن را باز می کنند. 

 

6 - یوک پایین روی ستون ها (الوارها) قرار گرفته و در این مرحله همزمان لقمه های هر یک از پاراشوت ها به کمک دست با سطح ریل ها همراستا شده و در محل خود با رعایت فواصل مندرج در مشخصات آسانسور قرار می گیرند. 

 

 

 

لازم به تذکر است فواصل بین لقمه های پاراشوت تا ریل از دو سمت متناسب با سرعت کابین می باشد. مقدار حداقل این فاصله باید از هر سمت نوک ریل 1/5 میلی متر باشد. 

 

به طور مثال در کابین با سرعت یک متر بر ثانیه این فاصله 1/5 میلی متر و در سرعت 7 متر بر ثانیه این مقدار 7 میلی متر می باشد. 

تنظیم نهایی و شاقول کردن لقمه های پاراشوت و قرار گرفتن هر یک در محل خود در کنار ریل ها ممکن است با کشیدن دسته اهرم ترمز ایمنی و ایجاد فاصله لازم صورت پذیرد. 

بعضی از نصابان در این مرحله کار با درگیر کردن لقمه های پاراشوت با سطح ریل ها، یوک زیر را در محل خود نگه داشته و مانع از حرکت آن می شوند. 

در صورت نیاز تکمیل کار، حتی میتواند بخشی از تنظیم های مورد نیاز با جابجایی یوک در محل استقرار خود صورت پذیرد. 

 

7 - در صورت نیاز به تراز کردن دقیق یوک در دو جهت طولی و عرضی می توان با استفاده از لاتون (فیلر گذاری) روی ستون های نگهدارنده کار را تکمیل کرد. 

 

 

8 - در این مرحله از کار، ستون های عمودی قاب یوک را که معمولا از جنس ناودانی یا نبشی هستند به داخل چاه منتقل می کنند. هر یک از آنها در دو سر انتهایی یوک پایین ، در محل پیش بینی شده به شکل گونیا قرار می گیرند و سپس توسط پیچ و مهره محکم می شوند.

 

لازم به تاکید است که به هنگام نصب ستون ها باید از شاقول و نیز موازی قرار گرفتن آنها با سطح ریل ها و رعایت فواصل مطابق با طرح مطمئن شویم . در صورتی که عملیات اجرایی با مشکلاتی مواجه شود و نیاز به منترل مجدد باشد، پیچ های اتصال را شل کرده و پس از همراستا قرار دادن مجدد و شاقول کردن ستون های یوک کابین منترل فواصل و اندازه های قطری ، مجدا پیچ های محل اتصال آن ها را محکم کنید. 

 

9 - یوک بالا را توسط بالابر زنجیر دستی بالا بکشید و سپس در محل خود مستقر کنید. پس از اطمینان از اینکه یوک بالا در محل خود قرار گرفت، از دو طرف با قطعات اتصالی به همراه لرزه گیر ان را به ستون های عمودی یوک متصل کنید. 

 

 

 

 

انواع کفشک های آسانسور

کفشک غلطکی : 

کفشک غلطکی تا حد زیادی نسبت به لغرزشی گرانتر است و لذا در آسانسورهای ارزان قیمت و در سرعت های پایین از آن استفاده نمی شود. این نوع کفشک معمولا روی آسانسور با سطح کیفی بالا بکار گرفته می شود. 

 

برای کاهش اصطکاک غلطک های این نوع کفشک نیازی به روغن کاری نیست و در نتیجه سطوح ریل ها روغن کاری نشده و داخل چاه تمیزتر خواهد بود. با استفاده از این کفشک اصطکاک حرکتی کاهش پیدا کرده و لذا باعث کاهش جریان مصرفی موتور نیز می شود. قابل ذکر اینکه از طرفی این فرآیند به منظور افزایش دقت در همسطح سازی کابین با طبقه بسیار مفید خواهد بود. 

 

 

همانگونه که قبلا نیز بیان شده است، به جز سیم بکسل بندی 1:1 که مستقیما سیم بکسل ها به یوک بالا متصل می شوند، سیم بکسل بندی 2:1 نیز اجرا می گردد که در این صورت فلکه هرزگرد به جای صفحه سوراخ دار به یوک بالای کابین و همچنین وزنه تعادل نصب می شود. عموما فلکه های هرزگرد در راستای ریل ها قرار می گیرند لیکن با توجه به موقعیت فلکه کششی موتور میتوانند به امتداد ریل ها جابجایی و یا انحراف داشته باشند. 

 

 

البته در کابین عمیق تر این فلکه هرزگرد می تواند به دو عدد افزایش باید که در این صورت کابین از تعادل بیشتری برخوردار خواهد بود. 

در کابین سنگین تر حتی این فلکه ها می توانند به زیر کابین ( به صورت مورب یا موازی) کنار یوک پایین منتقل می شوند و کابین از زیر تحت کشش به سمت بالا قرار می گیرد. 

در کابینیکه دارای دو درب مجاور است، یوک به صورت مورب بوده و ریل ها در گوشه های چاه قرار می گیرند. 

در بعضی از آسانسورها به جای استفاده از کابین با یوک مورب ،یوک آن می تواند به شکل لیفتراکی اجرا شود. 

 

 

کابین آسانسور در حمل بار نسبت به حمل مسافر با توجه به نوع تزئینات داخلی ان ممکن است متفاوت بوده و از نظر شکل ظاهری زمخت تر و پر سر و صداتر باشد. 

کابین های حمل بار انواع مختلف دارند و اغاب از نظر مهندسی و ساخت متفاوت و ویژه هستند و ئر انواع صنعتی یوک آنها ننمن است نیاز به تقویت کننده خاص داشته باشند و طراحی دقیق در آنها صورت گیرد. 

 

انواع دیگری از یوک و کابین نیز در آسانسورها به کار گرفته می شوند که به طور مثال می توان به آسانسور شیب دار  اشاره کرد. قاب یوک آن نیازمند به طراحی خرپا خاصی است که ممکن است با توجه به طرح کابین مورد نظر محاسبه شود. 

 

جزئیات مجموعه یوک کابین و تجهیزات ایمنی باید با توجه به نوع بکار رفته توسط تولیده کننده در اختیار اکیپ نصب در محل قرار گیرد. 

 

وزنه تعادل به دو دسته کلی تقسیم می گردد، یکی از این انواع دارای قابی است مشابه قاب یوک کابین و عمدتا از ناودانی ساخته می شود و وزنه های پر کننده در داخل آن قرار می گیرد. نوع دوم آن فاقد قاب اطراف وزنه های پر کننده است و این نوع مورد استفاده قرار نمی گیرد و استانداردهای ایمنی آسانسور به کارگیریاز آن را تایید نمی کنند. 

 

 

وزنه های پر کننده وزه تعادل عموما از نوع چدنیهستند که مجموع قاب، متعلقات و وزنه های پر کننده باید بین 40 تا 50 درصد مقدار وزن ظرفیت کابین به اضافه جرم آن باشد. 

 

 

در صورتی که زیر چاه آسانسور در دسترس ساکنین ساختمان باشد و مورد استفاده قرار گیرد و همچنین به طور کلی در آسانسورهای صنعتی، کشتی و خاص ، وزنه تعادل نیز همانند کابین باید مجهز به سیستم ترمز ایمنی باشد. 

وزنه تعادل نیز همانند کابین باید به کفشک های لغزشی یا غلطکی در چهار گوشه مجهز باشد. عموما نوع کفشک های وزنه و تعادل مشابه کابین انتخاب می شوند ، هر چند ممکن است  این موضوع در آسانسورها رعایت نگردد.

 

در وزنه تعادل نیز همانند کابین برای اتصال سیم بکسل ها به تیر افقی بالای آن از سر سیم بکسل های مشابه استفاده می شود. 

 

برای کنترل حرکت های جهشی وزنه تعادل و متعادل سازی نیروی کشش در سیم بکسل ها،سمت وزنه تعادل استفاده می شود. عموما برای وزنه تعادل در سرعت های پایین ضربه گیرهای فنری در کف چاهک مورد استفاده قرار می گیرد. در بعضی از طرح ها آن را به زیر یوک پایین قاب وزنه تعادلنیز می بندند. سیم بکسل یا زنجیر تعادل نیز به زیر قاب وزنه تعادل متصل می گردد. 

 

در هنگام استفاده از سیم بکسل جبران در آسانسورهای پر سرعت، پس از اتصال آن به قاب وزنه تعادل از فلکه هرزگرد که در کف چاهک برای هدایت سیم بکسل فوق در داخل چاهک تعبیه می شوند، عبور می کند. 

 

برای جلوگیری از تشکیل جریان های گردابی در لبه گوشه های پایین و بالای کابین و ممانعت از تداخل آنها در پش کابین بخصوص در سرعت های بالا از صفحات آرام کننده جریان های هوا که به شکل آیرودینامیکی هستند، استفاده می شود. 

 

این قطعات در آسانسورهای پر سرعت باعث کاهش اغتشاش هوا در پشت کابین در حال حرکت شده و از تولید صدا و نیز ارتعاشات افقی از آن جلوگیری کرده و به نرمی حرکت آسانسور کمک می کنند. 

تعدادی از شرکت های آسانسوری جهت کاهش اثرات اغتشاش هوا کابین آسانسور را به صورت دو جداره و دوکی شکل می سازند. 

 

نصب کفشک آسانسور

نصب کابین آسانسور :

قاب یوک کابین توسط کفشک هایی که در چهار گوشه آن سوار می شوند با ریل ها در تماس هستند و هدایت می شوند. 

 

 

پایه این کفشک ها به روی صفحه ای در انتهای یوک های بالا و پایین پیچ می شوند. 

کفشک ها صرف نظر از توزیع بار کابین به روی ریل ها، برای محفوظ ماندن یوک در امتداد آنها نیز مورزد استفاده قرا می گیرند. 

وظیفه ی دیگر یک کفشک مناسب که به طور صحیح نیز نصب شده است، حفظ موقعیت پاراشوت در وضعیت خود و جلوگیری از جابجایی آن در هنگام حرکت کابین خواهد بود. 

به طور کلی در هر یوک کابین از دو عدد کفشک در بالا و دو عدد در پایین در دو طرف هر یک از آنها استفاده می شود ولیکن در کابین آسانسور های پرسرعت می تواند این کفشک ها در هر یک از گوشه ها به صورت دوتایی بکار گرفته می شوند. 

 

در یوک کابین دو تایی ( double deck ) برای ایمنی و کنترل حرکت بیشتر از شش کفشک ( در میان ستون های عمودی یوک نیز از کفشک استفاده می شود) استفاده می شود. کفشم ها به هنگام نصب، دقیقا باید همراستا و شاقول با ستون های عمودی یوک قرار بگیرند. 

 

آها می توانند از نوع لغزشی یا غلطکی باشند. بدنه کفشک لفزشی از جنس چدنی است و توسط پایه اش به یوک پیچ و مهره می شود. این کفشک امکان حرکت نوسانی در محور خود را دارد. در محل تماس بین ریل و بدنه چدنی کفشک لغزشی از قطعات پلاستیکی که به صورت U شکل است، استفاده می شود. 

 

 

این قطعات از مواد پلاستیکی گوناگونی ساخته میشود . امروزه این قطعه ترکیبی از چند لایه پلاستیکی و سربی ساخته می شود تا بتواند ضربات را به راحتی خنثی کند. در کفشک لغزشی جهت کاهش اصطکاک از روغن کاری به روش موئینگی توسط فیلیته پارچه ای بهره گرفته می شود. 

 

حد فاصل کفشک لغزشی از روی سطح ریل حداکثر 2 میلی متر باشد. 

کفشک غلطکی دارای 3 چرخه است که بدنه این چرخ ها از جنس فولاد است . ر.ی آنها با روکش لاستیکی پوشیده است و هر یک از این چرخ ها به روی پایه چدنی سوار هستند. این کفشک ها همانند کفشک لغزشی به یوک بالا و پایین کابین نصب شده و توسط پیچ و مهره محکم می شوند. 

بسیاری از آنها به فنرهایی که به روی بازوهایی سوار هستند و قابلیت تنظیم فشار در هر یکح از چرخ ها را دارند، مجهزند. 

 

در آسانسورهای با ظرفیت زیاد کفشک های غلطکی که دارای 6 چرخ هستند مورد استفاده قرار می گیرند. 

این بازوها به توسط فنر فوق، فشار مناسب و مورد نیاز را به طور مداوم بین هر یک از چرخ ها و سطح ریل تامین می کنند به طوریکه به صورت خودکار مقدار مورد نیاز در (تماس ختصر) آن دائما حفظ شود. 

 

قطر چرخ کفشک غلطکی متناسب با سرعت و ظرفیت کابین انتخاب میشود. قابل توجه اینکه هر چقدر قطر چرخ بزرگ تر انتخاب شود حرکت کابین نرم تر خواهد بود.